submenu

Wilfrieda Liekens en Tilo Denys op blind date in de babbelbox - 03/03/2021

‘Misschien leert corona ons weer wat gematigdheid is’

Een goede babbel met iemand die je voor het eerst ontmoet. Dat klinkt als iets uit een ver verleden, maar van 6 tot 9 maart kan het in de coronaproof babbelbox voor het gemeentehuis. Wij brachten  Wilfrieda Liekens en Tilo Denys - onbekenden voor elkaar - samen en luisterden van op de zijlijn mee.

Wilfrieda: ‘Hallo, ik ben Wilfrieda.’ (lacht)

Tilo: ‘En ik ben Tilo. Jouw gezicht komt me bekend voor.’

Wilfrieda: ‘Misschien van bij Warm Wemmel?’

Tilo: ‘Ik heb nog piano willen spelen voor Warm Wemmel, maar was altijd te laat om mijn voorstel in te dienen. Misschien hebben we elkaar al gezien in de Zandloper?’

Wilfrieda: ‘Zou kunnen. Ik ben daar veel geweest. Overdag om te gaan turnen of ’s avonds om een kaartje met mijn vriendinnen te leggen.’

Tilo: ‘Ik heb een tijdje in de Cultuur Bar-Bar gewerkt. Maar dat was voor ik in Gent ben gaan studeren.’

Wilfrieda: ‘Wat heb jij gestudeerd?’

Tilo: ‘Bestuurskunde. Dat is een richting met vakken zoals recht, politiek en economie. De meeste afgestudeerden komen in de publieke sector terecht, maar ik werk voor een softwarebedrijf. Mijn opa hoorde me graag komen toen ik hem dat vertelde. Alleen al van het woord ‘applicatie’ wordt hij nerveus.’ (lacht)

Wilfrieda: ‘Dat doet me denken aan mijn echtgeno

Tilo: ‘Ik snap het. Jij houdt meer van een levensechte babbel met je vriendinnen. Waarschijnlijk mis je dat soort gesprekken nu enorm.’

Wilfrieda: ‘Absoluut. Maar langs de andere kant ben ik al heel tevreden dat mijn echtgenoot, (klein)kinderen, vriendinnen en ikzelf gezond zijn. Het klopt dat mijn wereld het voorbije jaar ontzettend is verkleind. Maar eigenlijk valt me dat niet zo zwaar. Gelukkig kunnen we nog altijd met elkaar bellen of gaan wandelen.’

Tilo: ‘Mijn grootvader en ik zien elkaar veel minder. Soms spreken we elkaar in een videochat. Dat doet deugd. Hoe doe jij het met je kleinkinderen? Houden jullie al maandenlang afstand?’

Wilfrieda: ‘We zijn nog altijd heel voorzichtig. Soms ga ik naar hen toe en zie ik ze in de tuin of van achter het raam. Of wij ontvangen ze bij ons in de tuin. Het voorbije jaar hebben we meerdere verjaardagen en zelfs Kerstmis buiten gevierd. Eerlijk gezegd heb ik de klassieke kerstsfeer niet gemist. Ik hou ervan om de koude te trotseren. Ik ben ook veel in de buitenlucht. Om te wandelen, te lopen of te fietsen.’

Tilo: ‘Zalig om te horen. Hoe jij je aan de nieuwe situatie aangepast hebt, is knap. Je zei daarnet dat je wereld verkleind is. Ik ervaar dat ook zo. Nu festivals en verre reizen niet meer kunnen, moeten we het doen met de mensen dicht bij huis. Het heeft mij doen beseffen dat achter al die beperkingen een bepaalde charme schuilt. Santé, trouwens.’ (heft een glas rode wijn)

Wilfrieda: ‘Santé! Ik heb me voorgenomen om deze week deel te nemen aan Tournée Minérale. Maar met water kan ik ook het glas heffen. (lacht en heft een glas water) Weet je, mijn generatie heeft al op jonge leeftijd met beperkingen moeten leren leven. Ik denk aan de thé dansants van in onze jeugd. Je ouders brachten je ernaartoe. Vaak bleven ze een oogje in het zeil houden om te zien of je op de dansvloer wel voldoende afstand van het andere geslacht hield.’ (lacht)

Tilo: ‘Wij zijn inderdaad een generatie die veel mogelijkheden heeft. Niet toevallig dat veel jongeren aan keuzestress lijden. En dan valt dat gigantische aanbod plots weg door corona. Het is voor onze generatie een enorme uitdaging om met al die restricties om te gaan. Mij hebben ze alvast geleerd dat die eenvoudigere manier van leven veel charmes heeft. Een avond zonder gsm, met een goede vriend samen van een goede babbel en lekker etentje genieten, voor mij is dat de essentie van het leven.’

Wilfrieda: ‘Dat is waar. Ik heb het gevoel dat onze samenleving de voorbije jaren in overdrive is gegaan. Misschien leert corona ons weer wat gematigdheid is. Ik vind het wel erg voor de jongeren. Maar laten we het ook niet overdramatiseren. Ik herinner me nog de verhalen van mijn grootmoeder die over de oorlog vertelde. Het was een afschuwelijke tijd van ontbering. Een heel andere situatie dan vandaag. Wij hebben nog altijd een bepaalde vrijheid.’

Tilo: ‘We mogen onze huidige situatie inderdaad niet vergelijken met een oorlog. Wij kunnen nog altijd heel wat dingen veilig doen. Maar laten we toch niet vergeten dat de coronacrisis voor veel mensen een rampzalige periode is. Ook voor eerstejaarsstudenten is het een bittere ervaring. En toch wil ik de effecten van de pandemie niet opblazen. Net zoals ik ze ook niet wil minimaliseren. Het is een dubbel verhaal.’

‘Zelf vind ik dat het thuiswerk begint door te wegen. Momenteel breng ik al meerdere maanden hele dagen achter mijn bureau door. Ik heb nood aan een break. Dit weekend trek ik met mijn vriendin naar de Ardennen. Ik ben een echt natuurmens. Ik hou erg van hiken.’

Wilfrieda: ‘Dat werk en privé niet meer gescheiden zijn, vind ik een pijnlijke vaststelling. Als ik vroeger ging werken, trok ik de deur achter me dicht en liet ik meteen ook de zorgen van het huishouden achter mij. Thuiswerk maakt dit niet langer mogelijk. Ik onderschat de effecten daarvan niet.’

Tilo: ‘Het is inderdaad moeilijk om werk en privé los te koppelen. Ik heb er wel wat trucjes voor. Zoals ademhalingstechnieken of een bad in koud water.’

Wilfrieda: ‘Ah? (lacht) Ik ben iemand die altijd een koude douche neemt.’

Tilo: ‘Ik vond het fantastisch toen je daarnet zei dat je de koude in de winter hebt leren trotseren.’

Wilfrieda: ‘Als we op vakantie zijn in Frankrijk, zwem ik in oktober nog in het meer. Soms zelfs in november, als het water slechts 15 graden is. Zalig. Eigenlijk hebben wij een band, hè. Weet je waarvan ik spijt heb? Dat ik in mijn jonge jaren niet heb leren klimmen. Later heb ik het in werkverband gedaan en zag ik hoe samen klimmen vertrouwen in een team creëert.’

Tilo: ‘Sinds kort klim ik met een vriendin. Een bijzondere ervaring.’

Wilfrieda: ‘Houdt je vriendin ook van hiken?’

Tilo: ‘Heel erg. In september zijn we met haar ouders twee weken gaan stappen in de Dolomieten.’

Wilfrieda: ‘Het is een zegen om een partner te hebben die je passies deelt. Mijn moeder gaf me die raad al op jonge leeftijd mee. Ik heb nog een tip voor je vriendin en jou: de trektocht Assisi-Rome. Mijn man en ik hebben hem een paar jaar geleden gedaan. Prachtig. Je kan er overnachten in kloosters waar Franciscus van Assisi verbleef. Ook de route naar Santiago de Compostella is fantastisch. Je komt er altijd mensen met boeiende verhalen tegen.’

Tilo: ‘Dat is voor mijn bucketlist. (lacht) Het zal nog even wachten zijn vooraleer we weer naar het buitenland kunnen. Maar er is licht aan het einde van de tunnel. Alleen zien we het nog niet. We moeten eerst nog het hoekske om ...’

Wilfrieda: ‘Dat is mooi gezegd. Maar wacht efkes, er is nog een route die je op je lijst moet toevoegen: de GR20 in Corsica.’

(Waarna Wilfrieda vol vuur vertelt over de prachtige natuur die je er kan ontdekken, en het gesprek verder gaat over hun gedeelde passies en plezier. Voor beiden een mentale opkikker in coronatijden.)

Zin een een babbel? Reserveer een gratis plexidate.
Van 6/3 tot 9/3 
www.dezandloper.be (info in NL-FR-DE-EN)
info@dezandloper.be 02 460 73 2

Tekst: Nathalie Dirix
Foto: © Tine De Wilde
Uit: zandloper maart 2021