submenu

Slagersfamilie Herremans viert feest - 01/10/2020

Vier generaties in 100 jaar

Slagerij Herremans viert dit jaar feest, want de familiezaak bestaat honderd jaar. Vier generaties geleden begon het verhaal in Buizingen. Hoewel de zaak in Wemmel nog niet heel lang bestaat, is de naam Herremans een stevig begrip geworden in de regio.

Vandaag staan Bart Herremans (48) en zijn vrouw Patricia (54) in de zaak, samen met hun zoon Zino (23) en zijn vriendin Chloë (23), bijgestaan door twee verkopers. Op de rotonde van het Commandant  J. De Blockplein valt de zaak – met het zwart-witte logo met vijf sterren en twee gekruiste messen – goed op, al is dat nog maar een tweetal jaar het geval. De geschiedenis van de zaak begon ergens anders. ‘Victor Voghel is in 1920 een slagerij gestart in Buizingen, bij Halle’, vertelt Zino. ‘Zijn stiefkleinzoon Jos Herremans – mijn grootvader – begon rond zijn twaalfde als leerjongen in de slagerij en nam later de zaak over.’

De familie is sinds 2007 actief in Wemmel, toen Bart en Patricia een slagerij in de  J. De Ridderlaan overnamen, een van de straten die op het De Blockplein uitmonden. ‘Dat was een van de drie slagerijen die mijn ouders toen hadden, naast die in Buizingen en nog een in Halle. De slagerij heette in die tijd Bart & Patricia. Twee jaar geleden hebben mijn ouders de aanpalende bakkerij gekocht. Die zaak was zichtbaarder, aan de rotonde. Van dat pand werd een grotere winkel gemaakt, de oude slagerij werd het atelier. Toen is ook de naam veranderd naar Slagerij Herremans en er kwam een nieuw logo. De andere twee slagerijen werden verkocht, omdat je toch maar op één plaats tegelijk kunt zijn, en omdat mijn ouders zich wilden toeleggen op kwaliteitsvolle eigen bereidingen.’

Zo vader, zo zoon

Bart en Zino hielpen van op jonge leeftijd mee in de zaak van hun respectievelijke vaders, en kregen zo de smaak te pakken. Zo vader, zo zoon, lijkt het wel. Al had het ook anders kunnen lopen. Bart heeft een diploma automechanica, en ook het professionele pad van Zino leek eerst een andere richting uit te gaan. ‘Ik heb twee jaar voor handels- ingenieur gestudeerd aan de universiteit’, vertelt Zino. ‘Maar uiteindelijk heb ik vier jaar geleden beslist om mee in de zaak te stappen. Via avondschool kreeg ik het vak onder de knie, maar het meeste heb ik geleerd bij de slagers waar ik twee jaar lang ben gaan helpen, en bij mijn vader natuurlijk. Het was mijn keuze om ook slager te worden. Mijn ouders hebben me niet verplicht.’ (lacht)

De derde en vierde generatie staan nu samen in de zaak. Mama Patricia en vriendin Chloë zijn verantwoordelijk voor de winkel, terwijl papa Bart en zoon Zino in de keuken staan. Zino staat in voor het vers vlees en de charcuterie, terwijl Bart de warme keuken – verse bereidingen zoals stoofvlees of vol-au-vent – voor zijn rekening neemt. Vader en zoon samen in de keuken, loopt dat altijd van een leien dakje? ‘Soms botst het eens,’ lacht Zino, ‘maar nooit erg. Ik heb een goede band met mijn ouders. Ze zijn er altijd voor mij geweest. En het voordeel is: ik kan veel van hen leren. Ze voorkomen dat ik fouten zou maken, omdat ze het zelf hebben meegemaakt.’

Creatief beroep

‘Het is trouwens fijn werk’, zegt Zino. ‘Je kunt creatief bezig zijn en je werkt met lokale producten. Er zit best veel variatie in het beroep. Een nadeel is wel dat je elke dag vroeg moet opstaan. We zijn zes dagen op zeven open, dat is best zwaar.’

In de afgelopen honderd jaar zijn de verwachtingen en eetpatronen van de mensen veranderd. ‘Honderd jaar geleden was er nog niet zo veel vraag naar bereide maaltijden, barbecuespecialiteiten of belegde broodjes. Toen ging het meer om het pure vlees. Het aanbod nu is veel gevarieerder.’ Misschien is de consument vandaag ook kritischer tegenover vlees, vanuit milieu- of gezondheidsoogpunt? ‘Belangrijk is dat je, als je een stuk vlees eet, kiest voor lokale kwaliteit. Onze koeien komen van een leverancier uit Zele die zijn dieren zelf kweekt in goede omstandigheden, met de juiste voeding. Het vlees dat je in sommige supermarkten kunt kopen, is van stieren van zes maanden oud, die in hun leven amper daglicht hebben gezien. Die aandacht voor kwaliteit is voor ons erg belangrijk.’

Kwaliteit bewaren

Normaal gezien zou in oktober een feestweekend plaatsvinden om het jubileum te vieren, maar daar steekt corona een stokje voor. ‘Om onze klanten toch iets te gunnen, zijn we in juni een spaaractie begonnen. Tot eind september krijgen klanten een stempel per aankoopschijf van twintig euro. Met hun spaarkaart kunnen de klanten cadeautjes en waardebonnen krijgen.’

Een eeuwfeest biedt niet alleen de kans om terug te blikken, maar ook om vooruit te kijken. Zijn er plannen of dromen voor de slagerij? ‘Voor ons is het belangrijkste dat we de kwaliteit kunnen blijven bewaren. En misschien moeten we proberen om nog meer eigen bereidingen aan te bieden. Ik sta af en toe naast mijn vader in de keuken, zodat ik kan leren om ook vleesbereidingen te maken’, besluit Zino.

 

Tekst: Wim Troch
Foto: © Tine De Wilde
Uit: zandloper oktober 2020