submenu

Café Hooghuis voorgoed dicht - 01/06/2020

Volkscafé wordt woonhuis

Wemmel telt veel gebouwen met een apart verhaal, maar slechts weinige hebben dezelfde mythische reputatie als het Hooghuis. Het volkscafé krijgt een nieuw leven als private woning, na anderhalve eeuw van warme ontmoetingen en straffe verhalen.

Het Hooghuis is een begrip in Wemmel en omstreken. Het was dé ontmoetingsplaats, zeker tijdens de jaarmarkt. Dan was het de plek waar Wemmelaars en uitgeweken Wemmelaars elkaar die ene dag per jaar terugzagen. Het was een magneet die alle bezoekers aantrok. Niet alleen door de centrale ligging van het café – vlak tegenover de ingang van de kerk – maar vooral door de naam en faam van de herberg.

 

Jammer genoeg moeten we in de verleden tijd schrijven, want het Hooghuis staat er nu al geruime tijd troosteloos verlaten bij. Er werd gezocht  naar een overnemer, maar die werd niet gevonden. Het legendarische café wordt omgebouwd tot een woonhuis. Dat  het Hooghuis verder zal leven in de herinneringen en verhalen staat vast.

Van slagerij tot cultuurcentrum

De geschiedenis van het Hooghuis zoals dat er nu uitziet, begint eind 19e eeuw. Oudere kaarten tonen dat er voordien al bebouwing was, maar het huidige pand begint zijn geschiedenis als een herberg met feestzaal in 1872. De overlevering wil dat het pand – na de kerk – het hoogste gebouw van de Steenweg op Merchtem was, waardoor de herberg  de naam Hooghuis meekreeg. In de 150 jaar dat het gebouw er staat, had het verschillende bestemmingen. Tot 1907 vinden in de zaal op de eerste verdieping de repetities van de fanfare plaats en worden er toneelvoorstellingen gespeeld. Er was naast het café ook een slagerij en bierhandel. Na de Tweede Wereldoorlog werd het Hooghuis twintig jaar lang een parochiecentrum, waar verschillende verenigingen hun vergaderingen hielden. Er was ook een bibliotheek. Sinds 1968 kon je in het café ook een hapje eten.

Verschillende uitbaters stonden achter de toog. Zo waren er Frieda en Nest, die boven restaurant hielden, terwijl in de kelder een jeugdcafé was. Zanger Johan Verminnen, die letterlijk om de hoek  is opgegroeid, hield die dansbar voor jongeren een tijdje open, voor hij later – wat verderop – met het beruchte café Het Signaal begon. Begin jaren 80 hielden Oswald en Dora Vaneven het Hooghuis open. Het café groeide uit tot de plek waar Wemmelaars elkaar ontmoetten, ook al omdat het café annex restaurant tot in de late uurtjes openbleef. Wie na een avondje film kijken in Brussel nog iets wou eten of drinken, kon altijd in het Hooghuis terecht. Het waren de topdagen van het Hooghuis. Ludwig en Christine Joseph zetten die traditie voort, tot in 1992, toen Jan Van Diest en vennoten de zaak overnam.

De op één na laatste uitbater was Geert De Smet, die nu het clubhuis van tennisclub BTC aan de Neerhoflaan uitbaat. ‘Ik heb het Hooghuis 16 jaar uitgebaat, van 1997 tot 2013’, begint Geert. ‘Ik kwam toen terug van een avontuur in Portugal. Het Hooghuis stond over te nemen. Ik dacht: waarom niet? Ik ben opgegroeid in Wemmel en  had er zelf veel fijne momenten beleefd.’

Vlaams bastion

Het Hooghuis kent een haast mythische reputatie bij de Wemmelaars. ‘Het etablissement heeft dan ook een lange geschiedenis. Ik denk dat ongeveer elke Wemmelaar hier wel eens binnen is geweest’, zegt Geert. ‘Er was natuurlijk die lage kelder. Zeggen dat het een soort discotheek was, is misschien wat overdreven, maar je kon er wel dansen en er was een dj.’

Het was de plek waar Chiroleden samenkwamen, waar voetballers na de training een pintje kwamen drinken, waar je op oude bekenden botste en waar je nieuwe mensen leerde kennen. Maar er zijn nog andere redenen voor de beruchte faam van het Hooghuis. Toen de taalperikelen in de jaren 60, 70 en 80 hoog opliepen, had het Hooghuis de reputatie een Vlaams bastion te zijn. Franstaligen werden er met de nek aangekeken. Maar de hoogst oplaaiende gemoederen waren ondertussen bedaard. Dus was iedereen weer welkom in het Hooghuis. De laatste jaren kreeg het café ook een meer culinaire klemtoon. De klandizie werd uitgebreid: naast de Wemmelaar die er zijn pint kwam drinken, kwam ook de zakenman uit een van de talloze bedrijven langs de Ring er lunchen met potentiële klanten.

Bloedend hart

Ondertussen staat het Hooghuis geruime tijd leeg. Een groepje van twaalf Wemmelaars heeft nog geprobeerd om het café te redden en er nieuw leven in te blazen, maar hun pogingen mochten niet baten. Het café wordt nu een woonhuis. De eerste verbouwingswerkzaamheden zijn intussen begonnen. De vertrouwde voorgevel is beschermd, waardoor er aan het straatbeeld niet zo veel zal veranderen.

Wat zich binnen heeft afgespeeld, zal enkel bewaard blijven in de herinneringen van wie het geluk had erbij te zijn. Misschien gelukkig maar ... ‘De jaarmarkten zal ik me altijd blijven herinneren’, vertelt Geert. ‘En ook het Hooghuisfestival, dat samen met de Zandloper werd georganiseerd. We zijn klein begonnen, op het Chiroplein, maar tijdens de laatste edities mochten we acht- tot negenhonderd man verwelkomen. Dat is toch niet niets. Ik denk dat veel mensen dit met een bloedend hart ondergaan. Ik krijg de laatste tijd enorm veel berichten van vroegere klanten en van het oude personeel dat dit erg veel pijn doet aan het hart.’

Tekst: Wim Troch
Foto: © Tine De Wilde
Uit: zandloper juni 2020